Fullonica (farbiarnia tkanin i pralnia) powstała na początku II wieku n.e. w następstwie przebudowy wcześniejszego budynku mieszkalnego. Składała się z przestronnego pomieszczenia zwieńczonego dachem wspartym na filarach, pod którym stały cztery duże, połączone ze sobą zbiorniki, wyłożone opus signinum, wodoszczelną powłoką izolacyjną. W III wieku n.e. dobudowano 35 okrągłych kadzi z terakoty, przedzielonych ceglanymi murkami, o które opierali się robotnicy podczas ugniataniu tkanin nogami. Do prania wykorzystywano różne substancje, w tym sodę naturalną i mocz zawierający amoniak. Następnie tkaniny rozwieszano do wyschnięcia na belkach, o czym świadczą rowki widoczne na bokach słupów.
Fullonica – rekonstrukcja aksonometryczna
(A.L. Pietrogrande, A. Pascolini)
Odtworzona scena ugniatania tkanin
(A.L. Pietrogrande, A. Pascolini)
Rekonstrukcja wieszadeł do suszenia tkanin po praniu
(A.L. Pietrogrande, A. Pascolini)
Fullonica – plan budynku (G. Pascolini)
Ogólny widok na budynek farbiarni – fullonica przed renowacją
Fullonica – detal zbiorników na wodę przed renowacją
Przewrócone dolium znalezione wewnątrz jednego ze zbiorników na wodę