Domus wzniesiono w drugiej połowie III wieku n.e. na parterze wcześniejszego budynku mieszkalnego (insula) z epoki Hadriana (ok. 130 r.n.e.). Zarówno pierwotne wejście (A) z ceglanymi półkolumnami, jak i wewnętrzny rozkład pomieszczeń wzdłuż korytarza (B) prowadzącego do pozostałych pokoi, pozostały w niemal niezmienionej formie. Najważniejsza część domus, usytuowana na północy, obejmowała przedsionek (C) i salę (D), której wejście zyskało monumentalny charakter w następstwie wstawienia dwóch marmurowych kolumn podczas ostatniej przebudowy. Na tym samym etapie prac powstały nowe marmurowe posadzki w obu pomieszczeniach. Do podziemnej ciemnicy (E), która wedle niektórych interpretacji pełniła funkcję zbiornika na wodę deszczową lub, co bardziej prawdopodobne, spiżarni, prowadziły schody z głównej sali.
Widok ogólny na salę główną (D)
Plan i przekroje podziemnej cysterny (E)
Popiersie Marka Aureliusza znalezione w budynku
Freski w Domus del Pozzo
Podobizna Kommodusa lub Karakalli w wieku dziecięcym, z lararium w Domus del Pozzo