Okazały arystokratyczny dom z III wieku n.e. powstawał wieloetapowo. Prowadziło do niego monumentalne wejście (prothyron) z marmurowymi kolumnami i frontonem (A), na którym widniało nazwisko właścicieli, usunięte jeszcze w czasach starożytnych. Budynek posiadał centralny dziedziniec (B) ozdobiony nimfeum (C) z dekoracjami po obu stronach, absydowy front i wnęki wychodzące na westybul oraz elewację z edykułami i marmurowymi frontonami skierowanymi na salę główną (D). Wejście do niej zdobiły dwie kolumny, a posadzkę wyłożono marmurowymi płytami. Analogiczne wykończenie podłóg, częściowo z odzyskanych materiałów, zastosowano w najbardziej prestiżowych pomieszczeniach. Z dziedzińca schodziło się do małej ciemnicy (E) z wnękami i studnią, pełniącej – wedle niektórych interpretacji – funkcję domowego sanktuarium.
Aksonometryczna rekonstrukcja domus z ostatniego okresu
(J.S. Boersma)
Posąg Apolla z domus
Rysunek przedstawiający prothyron (A)
(G. Gasponi)
Szczegół posadzki ułożonej techniką opus sectile z ponownie wykorzystaną inskrypcją
Widok z góry na domus
Posąg Diany znaleziony wewnątrz domus
Szklana misa z motywem chrześcijańskim znaleziona wewnątrz domus