Budynek, pierwotnie posiadający prawdopodobnie pięć pięter, ze sklepami od strony ulicy, pochodzi z epoki Hadriana (pierwsza połowa II wieku n.e.). Zbudowany wokół centralnego dziedzińca z portykiem (C), z czasem zmienił niemal całkowicie wygląd, w wyniku przestawienia ścian wewnętrznych oraz podniesienia poziomu podłóg. Z pierwszego okresu pochodzą geometryczne, czarno-białe mozaiki w kilku pomieszczeniach, polichromowana mozaika na jednym z boków portyku i posadzka z marmurowych płytek w triclinium (D). W drugiej połowie II wieku n.e. dziedziniec ozdobiono piękną, marmurową fontanną, a pod koniec stulecia malowidłami, które zachowały się do naszych czasów. W III wieku n.e. podniesiono podłogi i wyłożono nowymi mozaikami. Dopiero w późniejszym okresie wybudowano w środku budynku mitreum (F) z edykułem, marmurowym ołtarzem (z odzysku) i murowanymi podwyższeniami (ławami).
Rekonstrukcja budynku mieszkalnego
(I. Gismondi)
Szczegół malowideł w tablinum (E)
Widok na mitreum (F)
Rekonstrukcja zewnętrznej części Casa di Diana (I. Gismondi)
Rekonstrukcja dziedzińca w Casa di Diana (I. Gismondi)
Płaskorzeźba Diany łowczyni z dziedzińca w Casa di Diana
Prace renowacyjne na dziedzińcu w Casa di Diana
Posadzki w triclinium wykonane techniką opus sectile w Casa di Diana
Ołtarz ponownie wykorzystany w mitreum w Casa di Diana