Budynek, pełniący funkcję winiarni, zbudowano w III wieku n.e. w obrębie bloku mieszkalnego z epoki Hadriana (pierwsza połowa II wieku n.e.). Posiadał trzy wejścia od strony ulicy z siedziskami, osłonięte arkadami o obniżonych łukach, osadzonymi na wspornikach. Wewnątrz znajdowały się trzy pomieszczenia. Środkowa sala z kontuarem (B) mieściła marmurowe niecki do mycia naczyń oraz półki. Widniejące nad nimi malowidła z martwą naturą odnosiły się do produktów serwowanych w lokalu. W pomieszczeniu pełniącym funkcję kuchni (C), znajdowało się dolium (duży, gliniany pojemnik) zakopane w ziemi, aby jak dłużej zachować świeżość produktów spożywczych. Dziedziniec z tyłu budynku (D), z małą fontanną i murowanymi siedziskami, umożliwiał gościom spożywanie posiłków na świeżym powietrzu.
Rekonstrukcja kompleksu Caseggiato del Thermopolium
(I. Gismondi)
Przekrój rekonstrukcyjny Thermopolium
Późne freski w wejściu do sali z kontuarem
Rekonstrukcja fasady Thermopolium (I. Gismondi)
Rekonstrukcja planu i przyziemia Thermopolium (1921 r.)
Rekonstrukcja wnętrza Thermopolium (Katatexilux)
Reprezentacja Thermopolium na sarkofagu z Via Portuense (Museo delle Navi di Fiumicino)