Castrum jest najstarszym archeologicznie udokumentowanym zalążkiem Ostii, datowanym na IV wiek p.n.e. Była to ufortyfikowana osada otoczona murami z bloków tufowych, z czterema bramami usytuowanymi na końcach głównych dróg (Cardo i Decumanus). Przecinające się pod kątem prostym ulice dzieliły teren wewnątrz murów na parcele o regularnych kształtach, zabudowane świątyniami, obiektami publicznymi, a przede wszystkim domami mieszkalnymi. Już w III wieku p.n.e. osada rozciągała się poza mury, które straciły swą pierwotną funkcję obronną. Na skutek ekspansji Rzymu w basenie Morza Śródziemnego Ostia zaczęła stopniowo tracić znaczenie pod kątem militarnym, ale jednocześnie zyskała rangę ważnego ośrodka handlowego.
Plan castrum z wykopaliskami z okresu republikańskiego
Szczegół murów wokół castrum
Architektoniczne elementy z terakoty, z okresu Republiki, znalezione podczas wykopalisk na terenie castrum
Plan castrum z układem dróg
Plan wschodniej bramy castrum (I. Gismondi, 1925-1926)
Wykopaliska archeologiczne przy wschodniej bramie castrum