Budynek, zbudowany około 120 roku n.e., był siedzibą kolegium budowniczych, fabri tignuarii, jednego z najważniejszych cechów w mieście (A). Obejmował sklepiki wychodzące na Decumanus, centralny dziedziniec z portykiem oraz rząd jadalni z murowanymi trikliniami używanymi podczas przyjęć. Na postumencie posągu cesarza Septymiusza Sewera (193-211 r.n.e.), stojącego na dziedzińcu, wyryto nazwiska członków kolegium. W późniejszym okresie jedno z pomieszczeń przeznaczono na kaplicę kultu cesarza (B) i ozdobiono malowidłami. Pod koniec IV wieku n.e. obok budynku wzniesiono portyk z kolumnami po obu stronach i ceglanymi filarami ustawionymi w kierunku Decumanus. Powstały w ten sposób portykowy plac zawdzięcza swą nazwę znajdującemu się na środku posągowi nagiego mężczyzny (C).