Ceglany obiekt, wzniesiony między końcem I a początkiem II wieku n.e., był pierwotnie wyłożony marmurem i posiadał pronaos z sześcioma kolumnami (A) oraz cellę (B), otoczoną przez dwa korytarze (C). Tradycyjnie uznawany za kurię, czyli miejsce spotkań dekurionów (rady miejskiej), prawdopodobnie stanowił raczej siedzibę kolegium Seviri Augustales, odpowiedzialnych za kult cesarza. Interpretacja ta wiąże się znalezieniem wewnątrz budynku i w jego bezpośrednim sąsiedztwie, fragmentów rejestrów Seviri, zdających się potwierdzać, że obiekt pełnił funkcję siedziby stowarzyszenia kultowego, co sugeruje również plan budynku, typowy dla świątyni.