Świątynię zbudowano w pierwszej połowie III wieku n.e. na terenie wcześniejszego placu sąsiadującego z bazyliką. Kompleks, o okazałym i scenograficznym wyglądzie, był okolony murem ozdobionym niszami (A); w głębi znajdował się właściwy budynek kultu. Prowadziły do niego monumentalne schody oraz pronaos (B) z dziesięcioma kolumnami z drogocennego, greckiego marmuru, za którym mieściła się przestronna, okrągła cella z wnękami na posągi (C). Do kopułowego sklepienia nad cellą prowadziła para spiralnych schodów (D), z których jedne zachowały się w doskonałym stanie do naszych czasów. Świątynia służyła prawdopodobnie kultowi cesarskiemu, o czym zdają się świadczyć znalezione w jej pobliżu fragmenty kolosalnych głów cesarzy z dynastii Sewerów (III wiek n.e.).
Proponowana rekonstrukcja przekroju podłużnego Tempio Rotondo
(1: C.R. Briggs, 2: P. Pensabene)
Proponowana rekonstrukcja przekroju podłużnego Tempio Rotondo
(1: C.R. Briggs, 2: P. Pensabene)
Podobizna cesarza Aleksandra Sewera (222-235 r.n.e.) znaleziona na terenie Tempio Rotondo
(Museo Nazionale Romano)
Podobizna cesarza Gordiana III (238-244 r.n.e.) znaleziona na terenie Tempio Rotondo
(Museo Nazionale Romano)
Tempio Rotondopodczas wykopalisk (1925 r.)
Fragment posadzki z płyt w centralnej części dziedzińca
Widok na Tempio Rotondo i na budynki otaczające świątynię podczas prac renowacyjnych związanych z budową dzielnicy EUR
Rekonstrukcja frontu Tempio Rotondo
(C.R. Briggs, 1930 r.)