Obiekt, zbudowany około 120 roku n.e., pełnił prawdopodobnie rolę punktu sprzedaży towarów luksusowych, na co wskazywałoby jego położenie w bezpośrednim sąsiedztwie Forum i szczególnie zadbany wygląd. Od strony południowej i zachodniej ciągnął się rząd wychodzących na ulicę sklepików – tabernae, natomiast w części centralnej znajdował się dziedziniec ze zbiornikiem na wodę i studnią (B). Zdobił go polichromowany edykuł, pełniący prawdopodobnie funkcję lararium (C), czyli miejsca kultu bóstw chroniących dom lub społeczność. Dziedziniec okalały ze wszystkich stron pomieszczenia usytuowane na dwóch kondygnacjach; parter zajmowały sklepy, natomiast na półpiętrach znajdowały się mieszkania. Odkrycie marmurowej cembrowiny, z nazwiskiem patronus Kolegium mensores stanęło u podstaw hipotezy, że w budynku mieściła się także siedziba tego stowarzyszenia.
Rekonstrukcja Caseggiato del Larario
(F.O. Lawrence)
Studnia w Caseggiato del Larario z dedykacją Q. Caeciliusa Onesimusa dla Ceres i nimf
(G.A. Guattani)
Szczegół niszy wyłożonej polichromowaną cegłą (C)
Rekonstrukcja perspektywiczna Caseggiato del Larario (M.A. Ricciardi)
Puteal z inskrypcją dedykacyjną mierniczych Mensores dla Ceres i nimf (zbiory Muzeów Watykańskich)
Puteal z inskrypcją dedykacyjną mierniczych Mensores dla Ceres i nimf (zbiory Muzeów Watykańskich)