Obiekt, wybudowany w epoce Hadriana (117-138 r.n.e.), był prawdopodobnie połączony przejściem z pobliską świątynią Serapisa. Posiada duży dziedziniec z centralnie usytuowanym zbiornikiem na wodę (A) i portykiem (B) od strony północnej, na który wychodzą poszczególne pomieszczenia. Jednym z nich jest jadalnia (C) z mozaikową posadzką, ozdobioną na środku motywami roślinnymi i ornitologicznymi oraz – między biesiadnymi łożami – głową Meduzy w otoczeniu skrzydlatych postaci. Przylegające do jadalni duże pomieszczenie (D) zdobi mozaikowa posadzka przedstawiająca Bachusa i Ariadnę obserwujących walkę Erosa i Pana (symbolizujących odpowiednio miłość i cielesną namiętność). Wszystkie mozaiki powstały w epoce Hadriana, natomiast sam budynek nosi ślady renowacji datowanej na III wiek n.e.