Łaźnie powstałe w epoce Hadriana (117-138 r.n.e.) przebudowano pod koniec II wieku n.e. Służbowy korytarz prowadzi na rozległy dziedziniec, który pełnił też funkcję frigidarium (sali do zimnych kąpieli) (A). Kolejny korytarz (B), łączący się z dziedzińcem, zdobi mozaika na podłodze z popiersiem kobiety z trzema nogami na głowie. To personifikacja Sycylii lub Trinacria. Dalej przechodzono do ogrzewanych pomieszczeń w południowym skrzydle kompleksu. W jednym z nich znajduje się mozaikowa posadzka z motywami morskimi (C). Sąsiednia sala – jak sugeruje inskrypcja na mozaikowej podłodze – mogła być wykorzystywana do męskiej prostytucji. W leżącym na końcu tepidarium (sali do ciepłych kąpieli) znajduje się mozaika przedstawiająca uhonorowanie zwycięskich atletów (D).
Mozaika przedstawiająca Trinacrię (sala B)
Rekonstrukcja koła wodnego – noria
(A. Pascolini)
Mozaika ze sceną morską (sala C)
Rekonstrukcja aksonometryczna suspensurae i praefurnium
(G. Pascolini, 1958 r.)
Rysunek odtwarzający działanie koła wodnego – noria
(G. Pascolini, 1960 r.)
Widok na mozaikę w holu przejściowym między frigidarium a pomieszczeniami ogrzewanymi, z inskrypcją o treści erotycznej