Insula, z doskonale zachowanymi malowidłami dekoracyjnymi, stanowi jeden z najznamienitszych przykładów arystokratycznych rezydencji z okresu Hadriana (130 r.n.e.). Westybul (A) prowadzi do kuchni (B) oraz do schodów na piętro (C) i szerokiego, doświetlonego przez duże okna holu (D) (medianum), wzdłuż którego usytuowane są pomieszczenia recepcyjne. W przestronnej sali ozdobionej dwiema kolumnami, znajdują się malowidła z motywami architektonicznymi (E). Analogiczny schemat dekoracji, choć w mniejszej skali, powtarza się w sali recepcyjnej (F), w której można zobaczyć także graffiti z nazwiskiem właścicielki domu – Lucceia Primitiva. Podczas wykopalisk odnaleziono ozdobione freskami sufity, które zawaliły się na podłogi na początku IV wieku n.e., kiedy cały dom uległ zniszczeniu.
Graficzna rekonstrukcja mozaik
(M.A. Ricciardi)
Widok na malowidła dekoracyjne w sali F
Szczegół malowideł dekoracyjnych w sali E
Graficzna rekonstrukcja wzorów na sufitach
(M.A. Ricciardi)
Ogólny widok na pomieszczenie F
Szczegół dekoracji malarskiej w pomieszczeniu F
Marmurowa głowa bożka znaleziona wewnątrz insuli
Marmurowa głowa kobiety znaleziona wewnątrz insuli
Szczegół dekoracji malarskiej w pomieszczeniu F