Dom, zajmujący część wschodniego skrzydła Case a Giardino, miał co najmniej dwa piętra. Główne pokoje (C-D) znajdowały się na obu końcach medianum (B), szerokiego centralnego holu z dużymi oknami, które doświetlały całe mieszkanie. Mozaikowe posadzki, z geometrycznymi i figuralnymi motywami, pochodzą prawdopodobnie z pierwszego okresu istnienia budynku, datowanego na epokę Hadriana (130 r.n.e.), natomiast malowidła naścienne powstały w trakcie późniejszych renowacji, zrealizowanych pod koniec III wieku n.e. Malowidła, datowane na koniec II wieku n.e., odznaczają się charakterystycznymi, lekkimi motywami architektonicznymi na żółtym tle i małymi obrazkami z delikatnie zarysowanym pejzażem.