Okazały domus zrealizowano w drugiej połowie IV wieku n.e. w miejscu wcześniejszych dwóch bloków mieszkalnych z początku II wieku n.e. Wejściowy dziedziniec (A), ozdobiony marmurowym nimfeum z niszami, zapewniał naturalne doświetlenie budynku. Za trójskrzydłowym oknem, wychodzącym na dziedziniec, znajdują się szerokie schody (B), ozdobione intarsjami wykonanymi techniką opus sectile na posadzce i ścianach, zachowanymi również w innych pomieszczeniach domus. Portykowy hol prowadzi do pokoi usytuowanych wewnątrz budynku. Rangę wychodzącego na Decumanus obiektu podkreśla przestronny westybul, obejmujący dwa pomieszczenia (C-D), ozdobione pierwotnie malowidłami ściennymi, przedstawiającymi sceny z życia na wsi.
Aksonometryczna rekonstrukcja nimfeum
(P. Reali, M.G. Turco)
Rysunek fasady sali B
(P. Aponte, M.G. Turco)
Szczegóły dekoracji wykonanej techniką opus sectile w sali B
Szczegóły dekoracji wykonanej techniką opus sectile w sali B
Dekoracja malarska w westybulu (C-D)
(Museo Ostiense)
Posadzka wykonana techniką opus sectile w sali B
Detal dekoracji malarskiej w westybulu C-D
Detal dekoracji malarskiej w westybulu C-D