Zgodnie z tradycyjną interpretacją, nawiązującą do widniejącego w inskrypcji na architrawie chrystogramu (monogramu z pierwszych liter imienia Chrystusa), budynek stanowił miejsce kultu chrześcijańskiego. Prawdopodobnie powstał jako domus pod koniec IV wieku n.e. i należał przypuszczalnie do rodziny Tigriniani. Nieregularny plan wynika z nadbudowania domus na zrębach wcześniejszego budynku ze sklepami, alejką i łaźnią. Składał się z dwóch długich naw przeciętych kolumnadą, zwieńczonych absydowymi pomieszczeniami (z niszami na posągi i nimfeum). Trzy pomieszczenia w lewej nawie ozdobione kolumnami, wykorzystywano prawdopodobnie podczas dysput filozoficznych lub, zważywszy na obecność chrześcijańskiego symbolu, stanowiły one siedzibę szkółki dla katechumenów.
Wolumetryczny rysunek aksonometryczny budynku
(A. Gobbi)
Rysunek jednego z jońskich kapiteli budynku
(T. Semeraro)
Inskrypcja z chrystogramem na architrawie
Aksonometryczna rekonstrukcyjna tzw. Bazyliki Chrześcijańskiej
(G. Goldoni, 1940 r.)
Budynek w trakcie wykopalisk (1939 r.)
Podobizna mężczyzny pochodząca z łaźni Terme della Basilica Cristiana
( Muzeum Ostiense)
Podobizna mężczyzny pochodząca z łaźni Terme della Basilica Cristiana
( Muzeum Ostiense)