Budynek, stanowiący – wedle niektórych interpretacji – siedzibę kolegium fabri navales (budowniczych statków), był tradycyjnie datowany na II wiek n.e., ale najnowsze badania sugerują, że został wzniesiony w III wieku n.e. Posiadał monumentalną elewację w kształcie eksedry z kolumnadą (A) i westybul prowadzący do bocznych pomieszczeń z niszami (B). W jednej z nich stał posąg cesarza Trajana. Wewnątrz znajdował się duży dziedziniec z ceglaną kolumnadą i centralnie umieszczonym zbiornikiem na wodę (C). Po dobudowaniu sali bankietowej (D) i pokoi reprezentacyjnych, ozdobionych posadzkami z marmurowymi intarsjami oraz freskami naściennymi imitującymi marmurowe wykończenia, dziedziniec i tylna część budynku zyskały nowy rys. Podczas prac wykorzystano wcześniejszą zabudowę, w tym Domus dei Bucrani, datowany na I wiek p.n.e., stanowiący najstarszy element całego obiektu. Perystyl i pokoje z mozaikami, obecnie częściowo zrekonstruowane na dziedzińcu Schola, pochodzą z domus z wczesnego okresu cesarskiego (E).
Aksonometryczna rekonstrukcja i elewacje budynku
(I. Gismondi, G. Goldoni)
Aksonometryczna rekonstrukcja i elewacje budynku
(I. Gismondi, G. Goldoni)
Posąg Trajana
(Museo Ostiense)
Mozaika z sali bankietowej D
Malowidła z Domus dei Bucrani
Eksedra w okresie wykopalisk (1939 r.)
Dekoracja mozaikowa i malarska w Domus z perystylem
Rzeźbiarska grupa zapaśników z siedziby Schola Trajana
(składy w Ostii)
Ołtarz Anubisa i Harpokratesa znaleziony w budynku
(składy w Ostii)