Obiekt – zgodnie z tradycyjną interpretacją – pełniący funkcję targu mięsnego (choć najnowsze badania podważają tę hipotezę), znajduje się na jednym z głównych skrzyżowań miasta. Znaczna część murowanej zabudowy wokół dziedzińca powstała w połowie II wieku n.e. Z kolei posadzka i centralnie usytuowany zbiornik na wodę, wykonane z marmuru z odzysku, datowane są na późniejszy okres (IV wiek n.e.), podobnie jak i wysokie podmurowanie z kolumnadą na tyłach dziedzińca oraz przyległa elewacja z niszami, pełniące prawdopodobnie funkcję nimfeum. Do tzw. Macellum prowadziło z Decumanus kolumnowe wejście. W pierwszej połowie III wieku n.e. dobudowano z boku dwie tabernae (sklepy) wraz z ladami i marmurowymi nieckami na wodę. W pomieszczeniu po lewej stronie znajduje się mozaika przedstawiająca delfina zjadającego rybę, z inskrypcją „inbide te calco” („zdepczę cię zazdrośniku”), ponieważ wierzono, że delfiny celowo utrudniają połowy.
Propozycja rekonstrukcji elewacji od strony Decumanus
(C. Buonomini, L. Valentini)
Posążek putta na delfinie znaleziony w Macellum
Szczegół mozaiki w jednej z tabernae
Macellum w okresie wykopalisk (1938 r.)
Inskrypcja upamiętniająca odrestaurowanie Macellum
(rekonstrukcja F. Marini Recchia)