Łaźnie, zbadane tylko fragmentarycznie, powstały około roku 130 n.e., w epoce Hadriana i sąsiadowały bezpośrednio z kompleksem „Case a Giardino”, zbudowanym w tym samym okresie. Obiekt, schodzący tarasowo w kierunku morza, wzniesiono na zrębach nieużywanego już podówczas odcinka murów republikańskich. Łaźnie posiadały frigidarium (salę do zimnych kąpieli) z wannami i marmurową posadzką (A). We wschodnim skrzydle znajdowały się ciepłe pomieszczenia z mozaikową posadzką, przedstawiającą atletów (B), morskie stwory i maski boga Okeanosa (C-D) oraz podgrzewany natatio (basen) (E). Między III i IV wiekiem n.e. obiekt kilkakrotnie przebudowywano. Po ostatecznym wyłączeniu z użytku postawiono w nim piece do wypalania wapna (F).
XIX-wieczne ryciny przedstawiające Terme Marittime
(P. Cacchiatelli, G. Cleter)
XIX-wieczne ryciny przedstawiające Terme Marittime
(P. Cacchiatelli, G. Cleter)
Mozaiki przedstawiające morskie stwory i maski Okeanosa (C-D)
Mozaiki przedstawiające morskie stwory i maski Okeanosa (C-D)
Mozaika przedstawiająca atletów (B)
Widok na jedno z ogrzewanych pomieszczeń z mozaiką in situ(1911 r.)
Odkrycie amfor podczas wykopalisk przy kanale ściekowym na terenie łaźni (1969 r.)